Kattarslagurinn um ţjóđmenninguna og ţjóđararfinn

Guđrún Norđdal

Furđulegt var ađ sjá og heyra (og lesa), hvađ mikiđ bar á milli í frásögnum forstöđumanna Ţjóđminjasafnsins og Árnastofnunar á framtíđ handritasýningarinnar í Ţjóđmenningarhúsinu viđ Hverfisgötu, sem heyrir undir stjórn Ţjóđminjasafns. Guđrún Nordal hefur nú tekiđ handritin heim í vel variđ Árnavirki. Hún gerđi ţađ um helgina, ţar sem ekki er tryggđ viđsćttanleg gćsla í Ţjóđmenningarhúsinu.

Margréti Hallgrímsdóttir lćtur sem ađ ekkert sé ađ, og eins og bruna- og innbústrygging á diskótekstaxta vćri nćgileg til ađ vernda ţjóđararfinn. Bakkar hún ekki međ ţađ. Guđrún sýnir hins vegar ekkert kálfskinn fyrr en fyllt hefur veriđ í botnlausa Menningarholuna viđ Hótel Sögu. Margrét ćtlar hins vegar ađ sýna Brennu-Njálssögu in originalis á nćsta ári, en ţađ er vitaskuld í óţökk Guđrúnar.

Hvor maddaman er frekust á eftir ađ koma í ljós. Guđrún vinnur eftir reglum (ţó hún láti dagsbirtu gćgjast inn í stofuna međ prismakrónuna á Árnastofnun, en slík birta mun ekki vera góđ fyrir handrit frekar en tröll), en Margrét virđist ávallt vinna eftir skipunum og ađ geđţótta, eins og hún vćri á fullu í pólitík.

Margrét telur ekki ástćđu til ađ hafa sólarhringsvakt á menningararfinum. Ćtli sé nokkur vakt á Ţjóđminjasafni Íslands? Hún talađi í fréttum eins og hún hefđi umbođ frá hćrri stöđum, og ţađ hefur hún kannski. Kannski beint úr fornminjaráđuneytinu.

Magga Klúbbs
Margrét segir hér frá stórfelldum breytingum á Ţjóđmenningarhúsinu á nćsta ári. Er veriđ ađ berjast um peningana sem fara í ţćr? Vann Margrét yfir Guđrúnu í fyrstu lotu slagsins um menningarkrónur Sigmundar Davíđs ?
 

Fyrir allnokkrum árum fór ég og skođađi nýjar sýningar Ţjóđminjasafnsins. Ţar uppgötvađi ég m.a. ađ ţađ lak frekar mikiđ međfram nokkrum gífurlega löngum gluggum í nýrri viđbyggingu, sem sett var á suđurgafl safnsins (undir yfirstjórn eiginmanns Guđrúnar Nordal). Ég tók eftir ţví ađ ung gćslukona gaf mér óhýrt auga, ţar sem ég gerđi mig líklegan til ađ ljósmynda lekann og fór ađ tala í eitthvađ tćki. Tćpum tveimur mínútum síđar kom Margrét Hallgrímsdóttir út á tröppurnar. Hún ţekkti mig greinilega ekki, enda ég međ hatt og skegg, en var greinilega mikiđ niđri fyrir vegna ţess ađ ég var ađ ljósmynda galla á nýlegri viđbyggingu hússins og spurđi mig af hverju ég vćri ađ ljósmynda gluggana. Ég gekk svo framhjá henni efst á tröppunum og lét ţau orđ falla ađ húsiđ lćki. Margrét gerđi sér alls ekki grein fyrir ţví hver ljósmyndarinn var ţví hún bauđ mér fáeinum árum síđar, og ţađ margoft, ađ skođa sýningarnar ókeypis ţegar ég vćri á landinu, ţar sem hún taldi ađ ég hefđi aldrei séđ nýopnađa sýningu safnsins í endurbćttum húsakynnum. Gaman vćri hins vegar ađ sjá reikninga fyrir viđgerđum á nýjum gluggum í viđbyggingunni.

Lengi var ţađ svo, ađ minnst mátti tala um hrikalegt ástand byggingar Ţjóđminjasafnsins og hvađ ţá endalausa óráđsíu í tíđ Ţórs Magnússonar. Eftir miklar og kostnađarsamar lagfćringar og breytingar var ţó mjög fljótt greinilegt, ađ húsiđ var enn ekki hćft undir sýningar á ţjóđararfinum. Lengi hefur ţađ veriđ svo á Íslandi, ađ mönnum ţćtti vćnst um ţađ sem nýtt var og sárast ađ missa ţađ. Ţjóđararfur sumra nćr ekki út fyrir ást á steypu, járni, gleri og plasti í ţjóđar-Hörpum og almúga-Kringlum.

Áhugi Guđrúnar Nordal á ţvi ađ koma handritum sínum í Hús íslenskra Frćđa, sem nú er stór hola sem Katrín Jakobsdóttir hóf gröft á rétt áđur en hún hvarf úr embćtti ráđherra, er líka skiljanlegur. Hafa ber í huga, ađ arkitektastofan Hornsteinar, sem rekin er af eiginmanni Guđrúnar Nordal hefur teiknađ "fjöreggiđ" og mun sjá ţar um hönnunarvinnu. Lag steinsteypunnar sver sig í ćtt viđ kórinn á Ţjóđminjasafninu sem ég skođađi hriplekan skömmu eftir ađ sá bakhluti Ţjóđminjasafnsins var vígđur. En í holunni viđ Hótel Sögu er allt í stáli,

Viđ erum hér ađ tala um fólk sem er vant ađ fá allt sem ţađ bendir á og sem gerir sér ekki grein fyrir ađ ţađ gerđust voveiflegir hlutir á Íslandi áriđ 2008. Nćturvakt í Ţjóđmenningarhúsinu getur vart kostađ mikiđ, međan ţjóđin er ađ safna í baukinn til ađ byggja enn einn minnisvarđann yfir arkitekta landsins. Margrét er nýbúinn ađ setja deildarstjóra á Ţjóđminjasafninu í rannsóknarstöđu, međan stađa deildarstjórans er ekki auglýst. Ef ekki er veriđ ađ spara međ ţví ađ setja starfsmenn safnsins í rannsóknarstöđu, ţá ćtti ađ vera til skildingur til ađ borga fyrir nćturvakt.

 Party house

Ţjóđararfsuppgröftur í eyđsluvímu fyrir kosningar. Ţetta er fínni tegund af fornleifafrćđi. Ţarna yfir holunni á í framtíđinni ađ hýsa miklu merkilegri hluti en forngripina handan viđ Suđurgötuna

Fornleifakjallari

Hćtt hefur veriđ viđ stćrsta fornleifauppgröft landsins og lokađ á 800 millur, sem ekki eru til.

Auđvitađ er ekki í mál takandi, ađ ekki sé sólarhringsgćsla á handritaarfi ţjóđarinnar í Ţjóđmenningarhúsinu viđ Hverfisgötu. Ţar hafa lengi ríkt mjög strangar reglur, og til dćmis hefur ţađ veriđ vonlaust mál fyrir forstöđumenn hússins ađ ráđa fjölskyldumeđlimi í hreingerningar. Nú er, sem sagt, líka bannađ ađ hafa sólahringsvakt. Hvort ţetta er kreppan, eđa bara andleg kreppa hjá stjórnanda Ţjóđminjasafni Íslands eđa eiginhagsmunapot hjá Guđrúnu Nordal, lćt ég lesendur mína sjálfa dćma. En vitaskuld á einnig ađ vera sólarhringsgćsla á menningararfinum í Ţjóđminjasafni Íslands, ţví ekki er hann minna verđur en bókfelliđ.


« Síđasta fćrsla | Nćsta fćrsla »

Bćta viđ athugasemd

Ekki er lengur hćgt ađ skrifa athugasemdir viđ fćrsluna, ţar sem tímamörk á athugasemdir eru liđin.

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband